Rehabilitatie gezin Genet (I)

Genet, de moeder van Fikir(12 jaar) en Hiwot(6 jaar) , werd plotseling ernstig ziek en raakte halfzijdig verlamd. Ze kon niet meer voor hun zorgen en Fikir, de oudste, kookte het eten, gaf haar moeder te eten, waste de kleren enzovoorts. Tot ze op een dag geen eten meer hadden en ze bij een buurvrouw om brood vroegen. De buurvrouw ontfermde zich over het gezinnetje en riep de hulp in van Marjan en Belinda die in haar wijk andere mensen hielpen. De kinderen werden ondergebracht in andere gezinnen om de moeder te ontlasten en een veilige situatie te creeeren voor de kinderen. Jammer genoeg kwamen we er achter dat de kinderen meer als werkster werden gebruikt dan dat men voor hen zorgden. De meisjes misten elkaar erg, vooral Hiwot mistte haar moeder en zus. Ook Genet huilde veel om haar dochters en vroeg naar ze. Fikir ging niet meer naar school en werd steeds zwijgzamer over de situatie waarin ze verkeerde.
Met hulp van een Ethiopische vrouw kwamen we in contact met het meisje en konden we haar wat vragen stellen. Ook zijn we gaan kijken bij Genet, de moeder van Fikir en Hiwot. Ze woont in een heel klein hokje, waar ze gratis mogen wonen maar binnenkort uit moeten omdat de huisbaas een huis gaat bouwen op zijn land. Als onze ogen gewend zijn aan het donker zien we dat Genet op een dekentje op de grond ligt, en in een hoekje staan wat schaarzame spulletjes. Er is geen toilethokje te vinden, het hokje van 1,5 bij 1,5 meter is het enigste wat ze hebben. Genet probeert te praten maar het kost haar nog veel moeite. Extra begeleiding en (fysio)oefeningen voor haar zou ook niet verkeerd zijn. De man van Genet kwam ook om het hoekje kijken, Genet is sinds vier jaar met hem, dus hij is niet de vader van de twee dochters. Hij doet af en toe dagwerk, maar nu zijn vrouw hulpbehoevend is, is hij veelal thuis om voor haar te zorgen. Thuiszorg kent men hier jammergenoeg niet.
Nadat we als team hebben vergaderd over deze moeilijke situatie, hebben we besloten hun op te nemen in het noodhulp programma. We gaan proberen het gezin te rehabiliteren, dat ze weer bij elkaar kunnen wonen in een betere leefomgeving en situatie. We gaan met behulp van de buurvrouw (die al langere tijd van Belinda geld kreeg om eten te koken voor Genet en heel veel helpt), een beter huur huisje zoeken en dan kopen we direct twee matrassen, een bed, kussens, beddelakens en warme dekens. De Ethiopische vrouw die al eerder had geholpen in deze situatie gaat zorgen dat de kinderen uit de gezinnen weer thuis komen wonen, de buurvrouw biedt aan dat ze tijdelijk bij haar mogen wonen als overbruggingsperiode. De kinderen kunnen dan weer naar school waar ze vroeger ook heen gingen, in hun oude vertrouwde omgeving. We hopen dat Genet ook beter opknapt als haar kinderen weer in haar buurt zijn.

Politieke onrust

Weer is het onrustig in Ethiopie. Tot groot verdriet van veel Ethiopiers. De meesten willen door, iets opbouwen., hun kinderen in een veilige omgeving laten opgroeien, naar school laten gaan enzovoorts. Maar de politieke onrust, de onvrede en woede onder bepaalde groepen mensen, zorgen ervoor dat de economie telkens weer terugvalt, maar gelukkig ook langzaam aan weer opkrabbelt.
Demonstraties gingen gepaard met geweld: winkeltjes, huizen en auto’s werden her en der in de grotere steden verbrand, drie dagen werden de hoofdwegen geblokkeerd, en bedrijven, winkels en scholen gesloten op bevel van de demonstranten. Zelfs ziekenhuizen werden gesloten en ambulances die toch probeerden te rijden werden overvallen en vernield. De economie staat dan stil en miljoenen euro’s verlies wordt gedraaid. Inmiddels is de rust aardig terug gekeerd met ingrijpen van de federale militairen. Laten we bidden dat de komende periode rustig en vredig mag blijven, vooral in de aanloop en voorbereidingen van de verkiezingen aankomend voorjaar.
Met ons als gezin gaat het goed, we zijn dankbaar voor Gods beschermende Hand! Er wordt wel veel flexibiliteit gevraagd in zulke situaties, zowel van ons als van de kinderen. In Nederland kun je je niet zo goed voorstellen dat er ‘s morgens gebeld wordt dat je die dag niet naar school kunt komen omdat demonstranten de wegen hebben afgesloten. Ook de volgende dagen was het elke morgen weer afwachten hoe die dag zou gaan lopen. Wanneer de rust terug leek te keren konden de kinderen weer naar school maar kwamen er nog zo weinig kinderen opdagen dat ze weer naar huis mochten. Gelukkig is de school nu weer dagelijks open en kunnen de kinderen weer veilig naar school.
Zelf konden we die dagen van demonstraties ook niet van de compound, dat was te gevaarlijk. Ook alle winkels waren dicht. Zo leerden we ook creatief omgaan met de voedingsmiddelen die we nog in huis hadden. Zo bakten we zelf brood, wat ook nog eens heerlijk was. De derde dag werd het weer rustiger en konden we weer naar de winkel waar we gelijk een grote voorraad inkochten met de gedachte: ‘je weet maar nooit’.
In zulke situaties worden andere zaken veel minder belangrijk. Als je hoort schreeuwen en schieten in je nabije omgeving, kom je automatisch in een soort overlevingsstand, en lukt ook ander werk niet zo goed meer. We waren constant gericht op: hoe is het nu? Wat gebeurt er, zou het al minder worden? ’s Morgens vroeg ging Pim dan kijken bij de hoofdweg om te zien of de demonstranten weer begonnen waren met het blokkeren van de weg. En wat voelden we dan weer een teleurstelling als het inderdaad weer een dag van demonstratie leek te worden. Gelukkig hadden we veel contact met andere mensen via de whatsapp en kregen we regelmatig foto’s of berichten door waar er geweld werd gebruikt zoals dat er groepen demonstranten stenen door de ruiten gooiden bij flatten en auto’s. Dan werden we weer extra waakzaam en voorzichtig. Ook konden we elkaar bemoedigen. We willen iedereen heel hartelijk bedanken voor jullie gebed zowel voor Ethiopie als voor ons en alle bemoediging vanuit Nederland!

Handcraft voor mannen

Alweer een aantal weken geleden is Hannah Nijsse begonnen met de mannen handwerk groep! Vanuit de straatmannen die kwamen naar de community maaltijd konden we met ons team een aantal mannen selecteren, waarvan er een aantal heel trouw komen, en een aantal soms. Hannah geeft ze eenvoudige schrijfoefeningen om hun motoriek te testen en te ontwikkelen, en inmiddels is ze met hen met houtbewerking bezig. Pim en Hannah zorgen voor balken die ze met een afkortzaag zagen in dunne plakken, waar Hannah dan met de mannen groep mee verder kan door ze te laten schuren, en afbeeldingen of teksten er op laten branden of verven. De mannen hebben het enorm naar hun zin, vooral Solomon, een jonge man die om verschillende redenen op straat terecht is gekomen. Hij bloeit op, hij geniet van de uitdaging en voldoening. Het is prachtig om ze zo te zien genieten! En de handwerk producten zijn ook mooi, en kunnen we heel goed verkopen in zowel de shop hier als in Nederland. De afkortzaag mochten we lenen van een bedrijf, een aantal materialen konden we kopen van het budget van de handwerkgroep. We zouden heel graag een goede werkbank willen maken en een aantal materialen zoals bankschroef, schroefmachine en een afkortzaag willen kopen, maar daar is meer geld voor nodig. Wilt u mee helpen om een inkomen te creëren voor straatmannen zodat ze niet hoeven rond te komen van bedelen, maar mooie handwerk producten kunnen maken?