Blog Bodegraven-Zeist

Twee andere projecten bezocht – Petra

Het gehandicaptenproject hier loopt nu ongeveer 2 maanden. Het is erg leuk om met de kindjes te werken. In de afgelopen weken hebben we met een gedeelte van het team 2 andere projecten bezocht die ook met gehandicapten werken.

Eén project was in Debre Zeyt, dit was een opvanghuis voor kinderen en ouderen. Hier wonen 26 kinderen en 10 ouderen, een aantal van de kinderen is ook gehandicapt. De situatie hier was erg slecht, er waren geen goede voorzieningen en het was er erg vies. We hadden daar een gesprek om te kijken of de stichting iets zou kunnen betekenen voor de gehandicapte kindjes.

Ze waren hier erg lief voor de mensen die er wonen en heel zorgzaam en beschermend. De directe hulp van een aantal kindjes 1 keer in de week meenemen naar het centrum van Addis Alem en ze daar even vermaken pakte ze niet gelijk aan. Ze zijn bezig om geld in te zamelen voor een nieuw gebouw en daar wilde ze dan liever hulp bij hebben. Dit voelde eerst een beetje asociaal voor mij, alsof ze meer gaven om het gebouw dan om het welzijn van de kindjes nu.

Maar als je dan later hoort dat er wel meer mensen langs zijn geweest die ‘wilden helpen’ maar alleen maar heel veel foto’s en filmpjes maakten en daarna nooit meer terug kwamen… Dan snap je dat hun vertrouwen is beschaamd en dat ze juist wel ook de zorg voor hun bewoners op het oog hebben! En ook een les voor jezelf dat je altijd je beloftes moet nakomen.

Het andere project dat we bezocht hebben was in Addis Abeba. Dit project is origineel opgezet door Duitsers en nu is het onder de hoede van een Nederlander. Het bestaat al 24 jaar en heeft zich erg ver uitgebreid. Er is een goede structuur, veel voorzieningen en mogelijkheden. Dit zijn een aantal dingen die ze daar doen op de compound: – Een moeder-kind project hier krijgen moeders goede ingrediënten en kunnen dan een goede maaltijd voor hun kind maken. – Houtbewerking – Tuinieren – Er zijn 4 klaslokalen waar de kinderen ingedeeld zitten op mentaal niveau. Waar ze verschillende dingen leren zoals Amhaars, rekenen en Engels iedereen naar zijn niveau.

De kinderen zitten daar tot ze 18 jaar zijn en dan zoeken ze naar een plek waar ze kunnen werken. Zo was er een jongen daar heel goed met de houtbewerking en ze wisten dat zijn oom een houtbewerkingswinkel had een straat verderop. Ze zijn voor hem na gaan vragen of zijn neef niet bij hem zou kunnen komen werken. Die oom was niet gelijk enthousiast, want ja de klanten gaan misschien wel weglopen als er een gehandicapte in je winkel staat. Maar uiteindelijk mocht de jongen achterin de winkel beginnen, zodat de klanten hem niet zouden zien. En toen na een paar maanden, werkte de jongen voorin de winkel! Hij was er helemaal geaccepteerd.

Het is bijzonder om ook deze 2 andere projecten te zien. Het ene maakt ook wel wat verdriet in je los dat die mensen op zo’n vieze plek zitten, maar je leert er ook wel van dat je blij moet zijn met wat je hebt. Want het ontbrak de kinderen niet aan liefde en ze zagen er ook niet ongelukkig uit. Maar je staat er wel bij en zou echt wat voor ze willen betekenen.

Bij het 2de project werd je echt blij en geïnspireerd, want het is zo mooi om te zien dat een project wat ook ooit klein is begonnen zo groot kan uitgroeien met veel mogelijkheden. Het is hard werken om zoiets op te zetten, maar mooi dat zulken dingen hier gedaan worden.

Met alles wat er hier word gedaan door de projecten kan er echt een verschil gemaakt worden, in persoonlijke levens en in de omgeving qua acceptatie en mogelijkheden. Dan zijn we in Nederland al zo ontzettend ver en daar moeten we ook bij stil staan en dankbaar voor zijn! Want als je hier alles ziet, dan zie je hoe gezegend wij zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.