Blog Bodegraven-Zeist

Zomaar een meisje… – Petra

We waren na de kwartaalvergadering een hapje wezen eten in stad met het team, toen we weg wilden gaan kwam een meisje ons wat vragen. Ze was met een vrouw meegekomen dit weekend vanaf het platteland. Maar die had zich niet meer laten zien om haar mee terug te nemen. Ze wilde naar die vrouw bellen, maar het nummer klopte niet.

Het meisje (15 jaar was ze nog maar) oogde op mij eerst nog wel rustig. Het team bood haar aan om mee te komen naar het inloophuis, lekker te douchen, schone kleding aan te trekken, ’s nachts te slapen en de volgende dag haar terug naar haar familie te brengen. Je zag hierna de twijfel in de ogen van het meisje. Ze wist niet wie ze kon vertrouwen. Geen moeder meer, meegegaan met een vrouw die nu van de aardbodem verdwenen lijkt, tijdens een groot volksfeest een weekend in een stad geweest waar ik weet niet wat gebeurd zou zijn.

Het meisje wilde uiteindelijk niet mee met het team en we konden niks anders dan haar achterlaten. We zijn later in de middag nog terug gegaan, maar het meisje was nergens meer te zien. Van de mensen van het restaurant hoorde we toen dat dit meisje hier wel vaker komt en mensen aanspreekt. Het verhaal wat je dan dus eerder hebt gehoord, is dan misschien niet de waarheid. Maar je gaat je wel afvragen wat dit voor een meisje is… Hoe zou ze leven en wat maakt ze allemaal mee? Want waarom loopt ze zoveel over straat en zoekt ze contact met allerlei mensen?

Dan besef je ook echt dat gebed zo nodig is, want praktisch kan je ook niet altijd alles voor iedereen doen en niet alle problemen oplossen voor alle mensen. God weet waar dit meisje is en wat precies haar verhaal is en hoe haar verdere leven eruit ziet. Dan kunnen we alleen nog maar vragen of Hij over dit meisje wil waken en het in gebed aan Hem overlaten.