Achter de schermen – vanuit het bestuur

Sinds Addis Alem een NGO (niet -gouvernementele organisatie) is geworden, is er veel veranderd. Zoals jullie misschien weten was het al enige tijd een grote wens van Pim en Gerdine om voor hun werk in Ethiopië wat meer formele status te verkrijgen. Wat voor ons gewoon is – een verblijfsvergunning – is in Afrika de basis van je werk. Door middel van die NGO is de formele grondslag daarvoor gelegd.

Eén van de zaken die daaruit voortvloeien is de vorming van een stichting met een bestuur. Het is mij een genoegen om de namen en functies van de bestuurders hier te noemen.
Wim van Kempen – voorzitter
Anneleen Hubregtse – secretaris
Hennie Kuijt – penningmeester
Rijndert Wassink – algemeen adjunct
John Boogaard – coördinator thuisfront en fondswerving
Judith Boogaard – publiciteit en communicatie en webshop
Via de website hebben zij zich al gemeld. Samen willen wij ons -onder de zegen van de Heere- inspannen voor het werk van familie Marijs. We hopen daar regelmatig wat over te vertellen onder andere door deze digitale nieuwsbrieven.

Na de corona?
De afgelopen maanden zijn voor Pim en Gerdine heel zwaar geweest. De start van de NGO met al zijn problemen en formaliteiten was lastig. En toen zij hun werkplan wilden gaan uitvoeren, kwam het virus met zijn lockdown. Dit gaf grote zorgen voor veel mensen in hun omgeving. Er was geen keus: werkplan of noodhulp. Ze zijn voortvarend hulp gaan bieden. Dat kon ook. Er is voor het ‘coronaproject’ veel financiële steun geboden. Hartelijk dank daarvoor.

Er is in goede samenwerking met de lokale overheden en de plaatselijke kerken een goed systeem van hulpverlening opgezet. En het werkte. Zwaar? Nou ja, Pim heeft met de medewerkers heel wat gesjouwd. Maar wat echt zwaar was, is dit. Na de uitdeling van leefgoederen mensen ontmoeten die ook niets meer hadden om te eten. Honger kun je aan de ogen zien!

Nu even terug naar de NGO. Het werk van zo’n organisatie vraagt planning, inzet en evaluatie. Wij waren zeer verblijd om van Pim twee goede evaluaties te ontvangen. Eén over alles wat er aan noodhulp is gedaan en daarnaast een helder overzicht van datgene wat goed ging (dat was veel!) en ook van dat wat beter had gekund. Een leerproces voor het hele team. Mooi!

Maar… het laatste deel van het tweede verslag bevat de vraag: en hoe nu verder. Er is nog steeds honger en bittere armoede. Maar zo zegt het team, doorgaan op dezelfde manier is om meerdere redenen niet goed. Maar wat dan te doen. Dat is nu onderwerp van gesprek.
Laten we met hen bidden om wijsheid.

Wim van Kempen
Voorzitter

Tigist Mangeshu

Het was een ramp. Toen de Ethiopische overheid besloot dat er vanwege de coronacrisis tijdelijk geen lokaal alcohol meer verkocht mocht worden, raakte Tigist in paniek. Als onderneemster kookte en verkocht de 25-jarige brouwgerst aan lokale bierbrouwers, een handel waarmee ze genoeg geld verdiende om haar twee kinderen te kunnen voeden. Ineens was dat dus over; en geen werk betekende geen inkomsten. “Om toch wat geld te kunnen verdienen, besloot ik kleren te gaan wassen,” vertelt Tigist. “Helaas wil op dit moment niemand mensen in het huis laten en viel mijn plan in duigen. Ik was hopeloos en erg teleurgesteld. Hoe moest ik nu mijn kinderen nog voeden? In blinde paniek liep ik met hen naar de politie; ik kon niet meer voor hen zorgen. De politie weigerde mijn kinderen echter aan te nemen. ‘Hoe zouden we dat kunnen doen?’ vroegen ze.”

Tigist is een van de vele vrouwen die door corona zonder werk zijn komen te zitten. Elke twee weken ondersteunt stichting Addis Alem honderden gezinnen die op het randje van de afgrond proberen te overleven. Spaargeld hebben deze mensen niet en nu ze geen geld meer hebben, worden ze vaak ook nog hun huis uitgezet. Voor veel vrouwen is het leven extra zwaar omdat ze, net als Tigist, door hun man verlaten werden en in hun eentje een aantal kinderen moeten zien te voeden.

Eindelijk weer hoop
Tigist, die via via van de noodhulpactie van Addis Alem gehoord had, liep van haar kleine huisje op het platteland naar Dukem, om met een laatste restje hoop op de poort van de stichting te kloppen. “Omdat er zoveel vraag naar eten was, kwam ik op een wachtlijst terecht. Gelukkig duurde dat niet lang. Toen ik een bericht kreeg dat ik steun zou krijgen, was ik in shock. Eindelijk had ik weer wat hoop!”
Nu Tigist elke twee weken een voedselpakket krijgt, kan ze opgelucht ademhalen. “Ik hoop dat ik binnenkort weer werk vind, zodat ik mijn kinderen kan blijven voeden. Ik hoop op een goede toekomst, met hen en met God.”

De vrouw op de foto is niet Tigist.

Het noodhulpprogramma duurde zes maanden. Hoe de hulp nu verder gaat kunt u lezen in het nieuwsbericht ‘Het corona noodproject’.

Theologisch basis-onderwijs voor lokale voorgangers

In het afgelopen jaar zijn we druk bezig geweest met het voorbereiden van lokale trainingen voor kerkleiders, evangelisten en dominees. We zijn hiervoor een samenwerking aangegaan met NET Foundation, een stichting die al jarenlang ervaring heeft in theologisch onderwijs. In de afgelopen maanden hebben acht Ethiopische trainers online cursussen gevolgd van NET. Ook zijn de trainingsmaterialen vertaald in drie verschillende talen; het Amhaars, Oromo en Nuer. De lokale trainers hopen volgende week te beginnen met het trainen van elk een groep van twintig lokale voorgangers in de lokale taal.

Met de trainers hadden we vorige week een korte bespreking om de praktische zaken door te nemen. De lokale trainers zijn zelf namelijk ook de organisator van de lokale trainingen en moeten zelf de deelnemers selecteren en registreren. Ze hopen te beginnen met het boekje “Gods way of Salvation”. Dit richt zich op de basis van het christelijke geloof. Hierna zullen ze verdergaan met het onderwerp “God’s call to ministry”. Dit is erg belangrijk voor de lokale voorgangers om te zien waarop hun persoonlijke roeping gefundeerd is. In totaal hopen de lokale trainers negen vakken door te lopen die ze ook weer doorgeven in lokale trainingen op verschillende plaatsen in het land.

Pim Marijs

Het corona noodproject

Zes maanden geleden toen de coronacrisis begon, hebben we als organisatie een noodproject opgezet om de mensen te helpen die het meest geraakt zijn door de gevolgen van de crisis. Binnen dit project is gewerkt aan bewustwording en instructie over het virus. Ook hebben we hygiënematerialen verspreid. Doordat we er achter kwamen dat veel mensen hun baan verloren en niet genoeg geld hadden voor het kopen van hun basisbehoeften, zijn we begonnen met het verspreiden van voedselpakketten. Elke twee weken is een pakket samengesteld met een waarde van zo’n zeven euro. Een pakket bestond uit basisvoedselproducten. Uiteindelijk hebben we 710 families blij kunnen maken met een regelmatig voedselpakket.

Omdat dit was ontwikkeld als noodprogramma, hadden we een maximale tijd gezet van zes maanden. Na deze zes maanden hebben we het programma geëvalueerd. De belangrijkste conclusie was dat we de noodhulp niet konden voortzetten. Er bestaat dan namelijk een grote kans dat mensen afhankelijk zullen raken van de hulp. Verder zien we dat de nood nog zeker niet weg is, al is het minder urgent geworden. Als team hebben we daarom besloten om na dit noodproject een project te ontwikkelen wat zich richt op het minder kwetsbaar maken van de mensen. Zo worden de families beter bestand tegen problemen in de toekomst. We willen ons binnen dit project richten op hulp voor onderwijs, huisvesting, medische ondersteuning etcetera.

Wilt u ons helpen de meest kwetsbare mensen te ondersteunen? Neem gerust contact met ons op.

Pim en Gerdine Marijs

Persoonlijk bericht familie Marijs

Ja, we zijn maar weer eens verhuisd. Het werd wel weer eens tijd na een jaar in dit huis, zeiden we voor de grap. Maar het is deze keer gelukkig niet vanwege problemen met huisbaas of plotselinge huurverhoging. De activiteiten in Debre Zeit groeien: meer gehandicapte kinderen op de daycare, naailessen, noodopvang voor jonge alleenstaande moeders enzovoorts. Pims kantoor werd steeds meer een opberghok en er kwam heus ruimtetekort. We begonnen met zoeken naar een andere compound voor de stichting, maar veel huisbazen staan niet open voor het verhuren aan hulporganisaties. We vonden wel een compound die heel geschikt was voor ons gezin dus besloten we zélf te verhuizen.

Binnen een week waren we over, onze recordtijd van verhuizen tot nu toe! Het duurt echter wel even voor we echt gesetteld zijn. Lekkende kranen, defecte stopcontacren en lampen, onkruid in de tuin… afijn het houdt ons in ieder geval lekker bezig.

Inmiddels zijn we met het team hard aan het werk om de nu vrijgekomen ruimtes in te richten en in gebruik te gaan nemen ten behoeve van de stichting.

Minder mooi nieuws is dat we niet meer in onze Landcruiser mogen rijden. Dit vanwege documenten die niet in orde zijn bij de farm waar hij te naam staat. Hierdoor hebben we het voertuig nog steeds niet kunnen overschrijven. Willen jullie alsjeblieft meebidden dat er snel een oplossing hierin komt? We geloven dat wat voor mensen onmogelijk is, mogelijk is voor God. Wij zien zelf geen oplossingen meer in de situatie, maar we vertrouwen op God Die erboven staat! Het is lastig om zonder auto te werken, vooral voor het project. Een auto huren voor regelwerk in Addis is behoorlijk prijzig, we proberen zoveel mogelijk met gewoon openbaar vervoer te doen. Voor het project huren we nu ook wat vaker een busje. We hopen en bidden dat de aankoop en transport van de bus voor het project heel voorspoedig mag gaan!

De kinderen gaan sinds vorige week na 7 maanden thuiszitten weer naar school! Ze genieten enorm van de sociale contacten. Ze volgen nu met een aantal andere internationale kinderen een christelijk thuisschoolsysteem uit Amerika. We zijn erg dankbaar dat dit zo kan.

Politiek gezien hangt er op dit moment wel wat spanning vanwege het grote Oromofeest in Debre Zeyt dit weekend. Ook beëindigd over twee weken de regeringsperiode van de huidige regering. Het is nog onzeker en onduidelijk wat er dan gaat gebeuren, zonder verkiezingen.

Voor dit weekend hopen we de drukte in de stad even te verlaten en te gaan kamperen, nu de regentijd voorbij is kan dat weer. We zijn dankbaar dat we even een moment van rust mogen hebben en zien er erg naar uit!

Gerdine Marijs
1 oktober 2020

Achter de schermen

Vlak voor het begin van de zomervakantie zijn we als bestuur na lange tijd weer bij elkaar geweest. Het coronavirus heeft ook impact gehad op de stichting en nog steeds! We hadden afgelopen februari veel plannen gemaakt voor de komende periode. Denk aan bijeenkomsten, markten enzovoort, helaas was het niet mogelijk om dit te realiseren. Verwonderd zien we toch nog steeds de naastenliefde in de vorm van jullie giften voor de allerarmsten in Ethiopië. Zo kunnen Pim en Gerdine en het team in Ethiopië wekelijks honderden mensen voorzien van voedselpakketten.

Er blijven zeker ook zaken doorgaan vanuit Nederland richting Ethiopië. Door veranderde regelgeving vanuit de Ethiopische overheid wat betreft het importeren van goederen staan de Amhaarse kinderbijbels nog in Nederland. We zoeken naar mogelijkheden deze uitgaven naar Ethiopië te vervoeren. Verder zijn we bezig om een Toyotabus aan te kopen in Nederland voor het werk in Ethiopië. Ook daarin zijn de regels veranderd. ‘Welkom in Afrika’ :). We zullen u de details verder besparen, maar kunnen zeggen dat dit alles veel tijd in beslag neemt.

De komende periode zijn we druk bezig om meer naamsbekendheid te krijgen, de stichting te professionaliseren, meer acties op te zetten enzovoort. En dat in diverse regio’s. Afgelopen tijd is het contact met de sponsors ook weer actief opgepakt. Dianne Wassink en Lisette Kruis zoeken en onderhouden het contact met de sponsors die een kindje sponseren. Zij zijn allebei in Ethiopië geweest en kennen (een deel) van de kinderen. Ook is er nauw contact met het team in Ethiopië zodat we de lijntjes kort kunnen houden. Via het mailadres sponsorkind@addisalem.nl kunt u zich aanmelden om te sponsoren of als u dat al doet, op de hoogte blijven.

Voor de mensen daar kunnen we echt het verschil maken in Woord en daad. Daarom zijn we zo dankbaar voor iedereen die bijdraagt zodat we dit werk kunnen blijven doen. Laten we de stichting niet vergeten in onze gebeden. Wat is dan het gebed Onze Vader nog actueel, voor ons, maar ook voor onze Ethiopische vrienden.

Een hartelijke groet,
bestuur Addis Alem

Auto

Een prachtige, stoere Landcruiser uit 1990, hij viert z’n 30e verjaardag dit jaar! We zijn super trots op deze sterke auto en willen hem nog lang niet kwijt. Maar om eerlijk te zijn, oldtimers worden niet voor niks als tweede auto gehouden: er valt niet op te vertrouwen, hij staat nogal eens bij de garage. Onderdelen zijn niet de duurste hier, vooral niet van Toyota, maar een betrouwbare garage vinden die ook werkt aan de auto als je er niet bij staat is lastiger. Daarom kost de auto ons op dit moment veel tijd en hij is in gebruik voor zowel ons gezin als voor het project. Juist nu met voedseldistributie en papier- en administratiewerk in Addis is de auto fulltime nodig. Verder rijden we regelmatig met het personeel, want door de corona is het gebruik maken van openbaar vervoer enorm lastig geworden. Ons team doet er soms 2 uur over om naar het inloophuis in Dukem te komen, waar je met de auto in 15 minuten heen rijdt. Regelmatig huren we nu een busje in om Pim ook af en toe te ontlasten van het chauffeur zijn. De Landcruiser rijdt namelijk erg zwaar en daarom kan Gerdine er niet in rijden, het verergert haar spier- en gewrichtspijn.

Al met al gaf het ons een duwtje in de rug om over het importeren van een busje na te denken en te bidden. Nu we hier in Ethiopië namelijk officieel geregistreerd staan als NGO mogen we belastingvrij een busje en een auto importeren. Een busje is nodig om personeel in te kunnen vervoeren, inkopen te doen, maar ook om de gehandicapte kinderen van en naar de dagopvang te kunnen rijden!

We zijn een doneeractie gestart en inmiddels is er al heel wat geld binnengekomen, heel hartelijk bedankt aan iedereen die hier aan meehielp en meehelpt! Van harte aanbevolen en delen op sociale media mag, graag zelfs! 😉
www.doneeractie.nl/projectbus-voor-de-projecten-in-ethiopie/-45275

Pim en Gerdine Marijs

Mekdes en Tesfayne

Als de 10-jarige Mekdes naar de wc moet, steekt ze het smalle, modderige weggetje voor het huis over en loopt ze de keuken in. Naast de potten, pannen en etensvoorraad zit een gat in de grond waar zij, haar broer, zusjes en vader gebruik van moeten maken. Een andere keus heeft ze niet; Mekdes doucht nu al maandenlang in de keuken.

Wie de slimme, grappige Mekdes ziet, ziet een grote glimlach. Achter haar vrolijke gezicht gaat echter veel leed schuil. Nadat haar 4-jarige broertje aan longontsteking overleed, verliet Mekdes’ moeder vier maanden geleden het gezin om bij een andere man te gaan wonen. Een ramp voor Mekdes, haar broer en zusjes; ze verloren niet alleen hun moeder, maar ook de enige bron van inkomsten voor het gezin. Vader Tesfayne (59) die als dagloner altijd keihard werkte om zijn familie te onderhouden, werd zes jaar geleden blind en kan niet meer werken.

Nu ze door het vertrek van hun moeder geen cent meer hadden, verhuisde de familie met steun van de wijk naar een kleine kamer op een compound waar ook andere families wonen. Zonder inkomsten zijn ze afhankelijk van giften van buren en familieleden. Vader Tesfayne vertelt dat hij er helemaal doorheen zit: het dak van golfplaten is verroest en zo lek als een mandje. Dat de hele familie het smalle tweepersoonsbed achterin de kamer moet delen, is ook niet vol te houden. Nu het elke dag regent, drupt het water regelmatig het volle bed in.

“Corona heeft onze situatie verergerd,” vertelt Tesfayne. “Voorheen kregen we regelmatig macaroni van een fabriek hier in de buurt. Door de coronacrisis is deze steun weggevallen en zijn we nog afhankelijker van onze buren.” Hoewel het wijkbestuur hen een beter huisje beloofde, is die belofte tot nu toe niet ingelost. Tesfayne en Mekdes kunnen alleen maar hopen en bidden dat ze binnenkort een huisje met een normaal toilet hebben…

Stichting Addis Alem ondersteunt Tesfayne en zijn kinderen elke twee weken met een voedselpakket en is gestart met reparatie van hun huisje en toilet.

Tekst en beeld: Jilke Tanis, www.juney.nl

Ondersteuning van kerken in Shalla

Sinds april dit jaar zijn we in contact gekomen met een lokale kerk in Senbete Shalla. Via de organisatie Woord en Daad is ons gevraagd om samen met hen een project op te zetten dat zich richt op het ondersteunen van de lokale kerken en toerusting van lokale evangelisten en kerkleiders. Shalla ligt zo’n 4 uur rijden van Debre Zeit, richting het zuiden en is een streng moslimgebied. Lokale kerken in dit gebied staan onder grote druk van de moslimgemeenschap en zijn hierdoor erg voorzichtig in het uitdragen van het evangelie.

In juni heeft Pim samen met Zelalem een bezoek gebracht aan het gebied. Zij hebben veel mensen gesproken als input voor het op te zetten project. Hieruit is een projectplan gerold wat met de Nederlandse organisatie is besproken. Uiteindelijk is het plan goedgekeurd door de donors en mogen we het project starten.

Het project houdt in dat we voor de komende twee jaren de lokale kerken in het gebied ondersteunen met training van evangelisten en jongerenwerkers, Bijbels en literatuur, het opzetten van een kleuterschool en verschillende andere activiteiten. We hebben een lokale kerkleider parttime aangenomen om alle activiteiten lokaal uit te voeren. Zelalem en Pim hopen het gebied en de kerken regelmatig te bezoeken om de kerkleiders te bemoedigen, te trainen en te begeleiden.

Pim en Gerdine Marijs

Koop mondkapjes en steun Addis Alem

Mondkapjes, sinds de uitbraak van corona zijn ze niet meer weg te denken. Mogelijk reist u met het openbaar vervoer naar uw werk en heeft u op deze manier dagelijks te maken met het dragen ervan. Mevrouw van Kampen maakt stoffen mondkapjes met een leuk motief waarvan de opbrengst bestemd is voor Addis Alem. Goed voor het milieu en u steunt tevens het goede doel! Per stuk verkrijgbaar voor 3,50 en 3 mondkapjes voor 10 euro.

Voor meer informatie of het plaatsen van een bestelling kunt u mailen of appen naar mevrouw Van Kampen.
E-mailadres: w.van.kampen@hetnet.nl
Telefoonnummer: 06-49498347

Namens het bestuur

Misschien is het u wel opgevallen. In de vorige digitale nieuwsbrief was weinig informatie vanaf ‘het veld’ te vinden. Dat klopt. Afgelopen maand is het in Ethiopië erg onrustig geweest. Vanwege de moord op een bekende zanger eind juni braken er onlusten los. Wellicht heeft u hier in het nieuws over gelezen. Op straat was het erg onveilig. Ook was het internet langere tijd afgesloten. Dit had tot resultaat dat de nieuwsberichten vanuit Ethiopië niet doorgestuurd konden worden. Gelukkig is de rust weer grotendeels teruggekeerd. Met familie Marijs gaat het goed. In deze nieuwsbrief ‘praten’ we u graag weer bij over Addis Alem Ethiopië.

Allereerst willen we wijzen op een artikel dat begin juli verscheen op CIP.nl (CIP staat voor Christelijk Informatie Platform). In dit artikel kunt u lezen over de manier waarop de Heere Pim en Gerdine naar Ethiopië heeft geleid en hoe zij gebracht zijn tot het punt waar ze nu staan met de stichting. Deel de link zeker met uw familie, vrienden of binnen de kerkelijke gemeente.

Voor de verschillende projecten zijn we op zoek naar een vervoersmiddel dat het vervoeren van personen naar de inloophuizen en de distributie van materialen mogelijk maakt. Uiteraard is het belangrijk dat de benodigde bus geschikt is voor de wegen in Ethiopië. Voor deze projectbus is een doneeractie opgezet.

Hartelijk dank voor uw betrokkenheid en het lezen van deze nieuwsbrief.

Judith Boogaard

Vanuit familie Marijs

Lieve familie, vrienden en bekenden,

We krijgen veel vragen naar hoe het met ons gaat en hoe de situatie in Ethiopië is. Op dit moment is de politieke onrust weer aardig afgenomen, maar de gevolgen van de onrust zijn overal nog goed te zien. In de ene stad was het erger dan de andere, er zijn honderden doden gevallen. Er hangen nog steeds donkere wolken boven Ethiopië. Verschillende zaken maken het voor de regering niet makkelijk.

* De rust is aardig teruggekeerd, maar oplossingen voor de vragen zijn er nog niet;
* De verkiezingen die voor deze maand gepland stonden, zijn uitgesteld tot volgend voorjaar;
* De onrust en de coronacrisis hebben een economische crisis veroorzaakt, voornamelijk voor de meest kwetsbaren, maar nu ook voor mensen uit de middenstand;
* Hoge werkloosheid;
* Een groot tekort aan buitenlandse valuta.

Ook in de inloophuizen zien we dat de nood helaas groter wordt. Zo kwamen vanmorgen bijvoorbeeld 51 mensen naar het inloophuis in Dukem voor hulp. Stuk voor stuk mensen met enorm verdrietige verhalen en trieste, uitzichtloze situaties.

We komen zelf moeilijk tot rust en op vakantie gaan om even bij te komen, zit er op dit moment niet in. Vooral door de dreigende onrusten en ook omdat er hotels verbrand zijn in de afgelopen weken. Daarnaast is het regentijd en veel plekken zijn gesloten vanwege het stijgende aantal coronagevallen. We willen u daarom vragen om gebed voor ons voor kracht, wijsheid en doorzettingsvermogen.

Pim en Gerdine Marijs

Journaliste mee op stap

Jilke Tanis is journaliste en woont en werkt hier met haar gezin in Ethiopië. Ze bood aan om te helpen en mee te denken met promotie van Addis Alem. Veel activiteiten worden er gedaan door het team, met steun van u als achterban. Het is daarom ook goed dat we aan de achterban laten weten en kunnen laten zien wat er allemaal gebeurt dankzij uw steun. Zo kwam het dat Jilke afgelopen woensdag een dagje mee ging. Het was een drukke volle dag, met inpakken van voedselpakketten, distributie, lunchdistributie voor de ‘shelter’ en een aantal bezoekjes. We zijn dankbaar dat alles vlot verliep en dat er een aantal mensen openstond om te worden gefotografeerd en gefilmd. Inmiddels is er een korte video-opname gereed die we graag met u als achterban delen.

Pim Marijs

Ondervoede kinderen in Shalla

Een aantal weken geleden was Pim met Zelalem (sociaal werker) op reis, het doel: het gebied Shalla bezoeken. Shalla is een gebied dat afgelopen jaren door een langdurige droogte werd geteisterd waardoor er grote hongersnood ontstond. Inmiddels gaat het iets beter, maar Pim en Zelalem schrokken van de nog bestaande problemen. Toen ze bij de kerk in Shalla kwamen was daar een vrouw met een tweeling, er was niet veel medische kennis voor nodig om te concluderen dat de tweeling zwaar ondervoed was. De vader had het gezin verlaten en is met een andere vrouw getrouwd in de stad, de moeder met 6 kinderen achterlatend. Bij wat navraag blijkt er een ziekenhuis in de dichtstbijzijnde stad te zijn, dus Pim en Zelalem besloten samen met de evangelist van de plaatselijke kerk de vrouw met tweeling naar dat ziekenhuis te brengen. Daar aangekomen blijkt er zelfs een speciale afdeling te zijn voor ondervoede kinderen. De lokale evangelist legt uit dat gebrek aan kennis en gebrek aan financiën zorgt voor passiviteit en acceptatie van de situatie. Soms is het nodig dat iemand van buitenaf dan een handje helpt en net dat duwtje in de rug geeft. De volgende dag ontmoetten ze weer een vrouw met kindje. Het meisje is twee jaar oud maar ziet eruit als een baby, ernstig ondervoed. Ze heeft grote doorligwonden omdat ze al lange tijd te zwak is om te zitten, laat staan te lopen. Ook dit kindje kon worden opgenomen in het ziekenhuis in de stad. Als Addis Alem kregen we financiële steun van verschillende mensen om deze kindjes te helpen. Wat hebben we als Addis Alem gedaan?
* Vervoer betaald van en naar het ziekenhuis voor moeder en gezin; * Contact gehouden met een contactpersoon in Shalla; * Een maandelijks voedselpakket via de contactpersoon voor beide gezinnen om gezond voedsel te kopen; * Contract aangegaan met een lokale melkboer om dagelijkse verse melk te krijgen; * Babymelkpoeder geregeld om de kindjes verder te laten aansterken. De tweeling is inmiddels weer thuis, aan de beterende hand, maar nog steeds zwak. Het tweejarig kindje is nog in een lokaal gezondheidscentrum in Shalla omdat de wonden nog niet zijn genezen. We hebben besloten voor alle drie kinderen melk te regelen. Via een lokale melkhandelaar kunnen ze dagelijks melk krijgen. Ook hebben we vorige week babymelkpoeder gekocht en een aantal babyflesjes en die meegegeven aan de contactpersoon. De melkpoeder waar bevat extra vitaminen en nutriënten.

Door Gerdine Marijs

Een vrolijke vlaggetjeslijn

Inmiddels zijn er al bijna 1000 mondmaskers genaaid door de dames die naailes krijgen! We delen deze mondmaskers uit met de voedseldistributie aan degenen die er zelf geen kunnen kopen. In Ethiopië is het dragen van mondmaskers op straat, in winkels en in openbaar vervoer verplicht. Tussen alle mondmaskers door, naaien we af en toe ook wat anders. De vrouwen vinden het leuk om nieuwe dingen te leren en het geeft weer wat nieuwe uitdaging zowel voor hen als voor mij als trainer. Zo leerden de dames een kinderzonnnehoedje naaien, met patroon, in vier verschillende maten! Het was ontzettend leuk om de inspanning op hun gezichten te zien bij het overtekenen van de patronen. Op dit moment zijn ze vrolijke vlaggetjeslijnen aan het maken. De maten leerden ze zelf uitrekenen. Rahel, die nog nooit naar school is geweest zei: “Dit is al een school op zich voor mij, nu leer ik naast naaien ook nog rekenen!” Ik word altijd vrolijk als ik de naaikamer binnenstap, de gezellige werksfeer en de leuke producten die ze nu maken is een feest! Juist in deze moeilijke tijd waarin ook in Ethiopië het aantal getroffenen door corona hard stijgt en de economische crisis steeds meer mensen raakt, kunnen we wel wat opvrolijking gebruiken. Wilt u ook zo’n leuke slinger? Laat het ons weten, dan zorgen we dat ze in Nederland komen!

Gerdine Marijs

Verrassingsbezoekje!

Vanmorgen (8 augustus) zijn we langs geweest bij de kindjes van de daycare. Wat fijn om ze weer in goede gezondheid te zien! Medhin, Birtukan en ik gingen met z’n drietjes op pad om iedereen te bezoeken. Over hobbelige weggetjes en modderige paden arriveerden we bij de compounds. De meeste kinderen wonen op een compound met meerdere gezinnen. De huizen zijn heel verschillend. Sommige kinderen hebben het best goed en wonen in een leuk ingericht huisje. Bij andere kinderen is er echte armoede en vind je alleen een oud bankje of simpele stoel. Wat is het dan een extra feest om bezoek te ontvangen en cadeautjes te krijgen! Voor ieder kind hadden we een pakketje gemaakt namens Addis Alem, met daarin kleurplaten, kleurpotloden, een puntenslijper, een ballon, zeep, vitaminesiroop, een sleutelhanger en zaadjes voor bloemetjes. De bedoeling is dat iedereen deze zaadjes zaait en er een bloemetje van meeneemt als we weer terug naar school kunnen. Ook had ik nog een cadeautje mee vanuit Nederland, waar de kindjes ook erg blij mee waren. Ze verzamelden hun ‘schatten’ en lieten deze trots aan familieleden zien. Fijn dat ze nu wat speelgoed hebben om zich de komende tijd mee te kunnen vermaken. We hopen en bidden dat we elkaar snel weer kunnen ontmoeten op de daycare!

Nienke de Pater

Namens het bestuur

Beste lezer,

Zoals u in eerdere nieuwsbrieven heeft kunnen lezen heeft het werk van onze stichting in Nederland de afgelopen periode grotendeels stil gelegen i.v.m. Covid-19. Inmiddels zijn er weer mogelijkheden om met elkaar te vergaderen en kan het werk grotendeels weer opgepakt worden. Als bestuur bezinnen we ons op de vraag hoe we in deze tijd de achterban in Nederland kunnen bereiken en welke activiteiten er mogelijk zijn. In Ethiopië daarentegen was het als een rollercoaster. Noodhulp nam een enorme vlucht. Vele mensen leden en lijden nog steeds honger. De nood van de allerarmste en kwetsbaarste mensen is groot. Het werk veranderde daardoor voor Pim en Gerdine. Momenteel zijn ze veelal bezig met het lenigen van de primaire levensbehoeften.

Door de corona-crisis kunnen sommige acties niet uitgevoerd worden en dat betekent vermindering van inkomsten voor de stichting terwijl er juist meer middelen nodig zijn. Wij vragen of u deze periode ook aan Addis Alem wil denken.

We hopen dat u deze nieuwsbrief zult lezen. We vragen u of u de stichting met gebed en gave wilt ondersteunen.

Anneleen Hubregtse

Helpt u ons om gehandicaptenzorg in Ethiopië mogelijk te maken?

Hier ziet u Bilal en Ayalkibet, twee anders begaafde kinderen uit de dagopvang van Addis Alem. De kinderen die de dagopvang bezoeken komen uit arme gezinnen die zelf niet kunnen betalen voor de opvang. Met een busje worden de kinderen ’s morgens opgehaald en aan het einde van de dag weer thuisgebracht. Ook krijgen de kinderen op de opvang wat te eten en te drinken. Ons team vangt hen professioneel op in een veilige speel- en leeromgeving. Aan de kinderen wordt ruimte geboden om zichzelf te zijn en zich te ontplooien. Binnen de dagopvang leert het kind sociale, motorische en educatieve vaardigheden die hij/zij later nodig zal hebben voor een plekje in de maatschappij, ieder kind binnen zijn/haar eigen vermogen en het eigen niveau.

Voor Bilal en Ayalkibet zoeken wij sponsors. Voor €30,- in de maand kan één kind naar de dagopvang komen. Iedere sponsor ontvangt een welkomstpakket dat bestaat uit informatie over het sponsorkind en een mooie foto. Minimaal 2 keer per jaar ontvangt u post van uw sponsorkind en een verslagje hoe het gaat. U mag ook post, een persoonlijke foto en/of eventueel en kleinigheidje opsturen naar Ethiopië.
Wel bijdragen maar geen eigen sponsorkind? Dat kan ook! Het is mogelijk voor een eigen gekozen bedrag het klasje te steunen.

Meer weten over Bilal of Ayalkibet? Neem dan contact op via sponsorkind@addisalem.nl.

Nieuw product! Poppenmandje

Is er binnenkort een poppenmoedertje jarig? Verras haar met een prachtig poppenmandje uit Ethiopië! Net als de andere manden uit onze webshop is dit mandje geheel met de hand gevlochten. Dit zorgt ervoor dat elk product uniek is. De afmetingen van het mandje zijn ongeveer 34 cm bij 21 cm. De handvaten zorgen ervoor dat het mandje heel makkelijk meegenomen kan worden. Het poppenmandje is 13,50 per stuk. Bestellen kan via info@addisalem.nl en binnenkort ook via de webshop.

Update vanaf ‘het veld’

Beste lezers,

Wat kunnen we af en toe genieten van een rustig ontbijtje in de zon op zaterdagmorgen. In alle rust doordat er geen personeel rondloopt en er geen mensen op de compound zijn die we helpen.

Afgelopen weken is het leven voor ons erg hectisch geweest. Veel kwam op ons af. Denk aan de strenge maatregelen in Ethiopië, maar vooral de hulpvragen die hard zijn gestegen in de afgelopen weken. Veel mensen kwamen aan de poort met de vraag of we hen konden helpen. Gelukkig hebben we door verschillende sponsoren een nieuw programma kunnen opstarten, waarbij we tijdens deze crisis de meest kwetsbare mensen kunnen ondersteunen.

Dit betekent dat we in de afgelopen tijd erg druk waren om dit project te ontwikkelen en op te starten. We waren van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat bezig met het werk. Ook de zaterdagen zijn nog druk door de bezigheden waar we in de week niet aan toe komen. Zo ook nu (zaterdagmorgen). We zijn stukjes aan het schrijven voor de nieuwsbrief om de achterban op de hoogte te houden van alles wat hier in Ethiopië gebeurt.

We zijn erg dankbaar dat we iets kunnen betekenen voor de mensen die op dit moment in grote nood zijn en vandaag niet weten wat ze morgen moeten eten.

Helpt u mee om deze kwetsbare mensen te helpen?

Pim Marijs